Konkurs kolumbijski - opowiadanie trzecie

Wczoraj Monk(ey) i dzisiaj Monk/a/. Ten dzisiejszy bez bananów. Ale wydaje się, że coś obu Monków łączy... Energia działania? Pochodzenie dolnośląskie? A może po prostu emocjonalna chwiejność...
Dziś opowiadanie ONea-tego Socjo-znacie. Mnie spodobało się bardzo. Takie właśnie zuchwalstwa dokonane na Czytelniku lubię.
I czasem sam je czynię...

Nadesłało: ONO Socjopatyczne





Pamiętniki detektywa Mąki:
Morderstwo bałaganiary

Kolejny dzień. Chciałem założyć gumowe rękawiczki by przeczytać San Francisco News, bo przecież ten gazeciarz na pierwszy rzut oka wygląda jakby nie mył rąk po siusiu, ale rękawiczki mi się skończyły. No fakt, mam w szafie jeszcze czternaście pudełek rękawiczek, ale ekspedientka w chemicznym również wygląda, jakby nie myła rak po siusiu, więc żeby rozpakować pudełko z rękawiczkami musiałbym założyć rękawiczki. Hmmm... Rozłożę gazetę w korytarzu i spróbuję przerzucać strony widelcami. Widelce mam czyste, sam myłem w Domestosie, więc nie potrzebuję do nich rękawiczek.
Nudy... nudy... nudy... Raporty policyjne - już ciekawiej.
Wczoraj w nocy odkryto na Larch St. zwłoki trzydziestodwuletniej Debry Welmacky. Brak śladów włamania. Sprawą zajmuje się Kapitan Leland Skrytymajor.
Więc jest szansa na to, że zadzwoni i poprosi mnie o pomoc.
Hmmm... nie dzwoni. Minęło całe osiem minut od przeczytania artykułu i on wciąż nie zadzwonił. Potrzebuję jakiejś sprawy do rozwiązania.
Umyję ręce. Trzy razy. Zawsze jak idę myc ręce, to ktoś dzwoni. Taki pech.
A nie mówiłem, że zadzwoni!
- Halo. Mieszkanie Adriana Mąki.
- Potrzebujemy cię, Adrianie. Przyjdź na posterunek.
- Nie przyjdę!
- Dlaczego?
- Bo nie.
Koniec.